Belevenissen van een afgevaardigde: the end (toch voorlopig)

Zoals de traditie het wil de laatste jaren, sluit ik nu ook weer het seizoen af op het tornooi van Boechout.
Tradities zijn er om te respecteren, zelfs de weergoden hadden dit begrepen, want het tornooi staat bij mij synoniem voor mooi en warm weer, ook dit jaar weer. Leve de traditie dus. 
Met een bende van 16 jongens vertrokken we voor ons laatste wapenfeit dit seizoen en iedereen had er duidelijk zin in. Vandaag hadden we ook een unieke belevenis om met een uitgebreide karavaan wagens te kunnen vertrekken, dus daar ook al geen probleem. 
Onze tegenstanders zouden niet de minste zijn, zo had Charly ons verwittigd,  dus concentratie en inzet was de boodschap. 
Onze eerste match tegen KGR Katelijne ging aanvankelijk wat aarzelend van start, vooral omdat onze ploeg aangevuld was met een tester / knapen en de jongens moesten nog wat ingespeeld geraken.  
Maar Mo en Evans zorgden voor de mooie afwerking in deze match, waardoor onze eerste overwinning een feit was. 
Onze tweede match was tegen onze “buren” Schoten; een confrontatie die niet gemakkelijk was, dat bewees ook de uitslag: 0-0. Die uitslag had er heel anders kunnen uitzien, maar enkele mooie doelkansen werden gemist. 
Maar geen paniek er moest nog een derde match afgewerkt worden tegen Boechoutse B. 
Boechoutse B wilden zeker aan het thuispubliek tonen wat ze in hun mars hadden en haalden het onderste uit de kan, helaas liet hun coach zich daarbij niet van de sportiefste kant zien, jammer. 
Merksem kwam voor dankzij een mooie goal van Trésor, deze voorsprong hebben we bijna de ganse match kunnen houden tot een tegengoal van Boechout de netten deed daveren. 
Merksem trachtte met volle overgave de winst binnen te halen, maar vermoeidheid en de hitte begonnen bij de jongens duidelijk sporen na te laten, waardoor de de eindstand 1-1 bleef. 
Met deze uitslagen waren we groepswinnaar, waardoor we in de kruisfinale Boechout A als tegenstrevers kregen.
En wat een wedstrijd werd dat: de beide teams wilden graag de titel binnenhalen waardoor het een zeer spannende match werd. Voor Merksem was het Mister Ghana samba Evans die de bal netjes in de netten knalde: 0-1. Maar de match was nog niet gedaan en Jonathan moest zich in de tweede helft gewonnen geven na een onpakbare bal van de tegenstrevers: 1-1. 
Bij deze stand floot de arbiter(es) af en er moesten penalty’s getrapt worden. 
Voor een finale is dit natuurlijk wel een mooie afluiter, voor de coach is dit gewoon STRESS. 
Maar Jonathan bewees zijn koelbloedigheid en stopte de laatste 2 penalty’s. Maar als kers op de taart was het Mo die de beslissende penalty binnen trapte, zelfs Danny durfde niet te zien!  
Het was dus FEEST , de overwinning was binnen!!!  
De “prijsuitreiking” was een afknapper van jewelste en zullen we best maar zeer snel vergeten maar dit kon onze vreugde niet temperen. 
Wat een mooi einde van het seizoen, een seizoen dat met veel onzekerheid begon en met een ploeg die nog veel te leren had. 
Maar zie ons nu, hier staat een team dat kan samenspelen en vooral veel plezier maken, maar die ook hebben leren voetballen iets wat zeker een mooie verdienste is van Danny daar zal niemand aan twijfelen; maar zeker ook de verdienst van de ganse ploeg! 
Merksem verliest volgend seizoen een fantastisch trainer, maar krijgt er een zeer gemotiveerde jeugdcoordinator bij, succes Danny! 
Ik wil al mijn jongens die er vandaag bij waren bedanken: Warris om te supporteren(dat was heel tof van jou), Evans, Gianni, Trésor, Badr, Haris, Rachid, Faysal, Chafik, Kristian, Gert, Mohamed, Mo, Qasim, Amin, Steven en Jonathan. Ook dank aan de talrijke supporters die er vandaag bij waren, dit alles maakte het tot een bijna volmaakte dag.
Danny van harte bedankt voor een leuk, leerrijk seizoen, het was tof om met jou samen te werken!! 
Ik wens iedereen een deugddoende vakantie toe en hoop jullie allemaal terug te zien in het nieuwe seizoen, waarin ik jullie verder op de hoogte wil houden van mijn belevenissen!!

Tot dan!                                     

Veerle

Belevenissen van een fiere afgevaardigde (19)

Alweer de laatste competitiematch vandaag, wat gaat zo’n seizoen toch snel !!
Het begin van het seizoen begon voor mijn scholieren in grote onzekerheid: geen trainer en een vreselijke reeks om in te spelen.
Maar de trainer werd gevonden en de reeks, tja dat bleef een ramp: slechts 9 ploegen, veel vrije weekends, onverwachte forfaits kortom geen droomstart.
Maar na de winterstop bleek het tij te keren voor de ploeg: er kon wat regelmatiger gespeeld worden, de trainingen begonnen vruchten af te werpen en we waren ondertussen een hecht team geworden. Iets wat zich weerspiegelde in de resultaten: geen verlies meer geleden na de winterstop!!!
Een tweede plaats leek plots heel haalbaar, maar het mocht niet zijn door een zeer onverwachtte forfait van het reekshoofd tegen Turk Sport.
Toch kunnen we best trots zijn op onze derde plaats en dit is enkel de verdienste van de ploeg maar ook zeer zeker van de trainer, Danny. Natuurlijk waren er frustraties bij de trainer, soms wat moedeloosheid maar toch kan hij het seizoen mooi afsluiten met een geweldige ploeg. Bedankt Danny !!!
Maar er was dus nog een wedstrijd te spelen  en ik moet  mijn plicht vervullen voor mijn fans: een wedstrijdverslag dus!!
Een stralende zon vergezelde ons naar Mariaburg, een reis die vlot en voorspoedig verliep ( er zijn andere tijden geweest hé Steven).
We waren ruimschoots op tijd en bijgevolg was er ruim de tijd om op te warmen en ik had zowaar een moment om nog wat kiekjes te nemen van mijn bende.
Mijn collega- afgevaardigde van Mariaburg is een zeer aangename man, ik zal nooit vergeten wat een stress die man had bij de heenmatch. Het was toen namelijk zijn eerste match als afgevaardigde; ik was dan ook heel blij om hem te kunnen geruststellen en wat uitleg te geven. Zo hoort dat vind ik en hij was dit duidelijk nog niet vergeten.
De match begon voor Merksem zeer aarzelend, iets waar Mariaburg hun voordeel uit haalde.
Na 7 minuten duwde zij de bal in de Merksemse goal en de trainer zijn stresspeil schoot weer danig de hoogte in.
Nog 7 minuten later kreeg Merksem de tweede koude douche wanneer Mariaburg weer een goal scoorde, dat werd slikken en niet in het minst bij de trainer.
Een  voorvalletje met Qasim , dat de arbiter mild beoordeelde zorgde er evenwel voor dat de supporters van de tegenpartij zich tekort gedaan voelde, met als gevolg niet echt aardige commentaren en ik denk dat het voor iedereen duidelijk is waarover dit ging.
Het was zeker niet dat Merksem de zwakkere was want we kregen zowaar een 7 – tal mooie kansen voor doel, maar deze werden niet afgemaakt: jammer, jammer, jammer.
Maar onze redding kwam van Adem die in de 37 e minuut de eerste tegengoal maakte en dit bracht toch wat opluchting.
Vlak voor de rust zorgde onze goalgetter Evans voor de gelijkmaker en konden we toch met enige rust even op adem komen.
De preek van de trainer was duidelijk: dit was geen voetbal en hij wou een betere tweede helft zien. Deftige passen over de grond, geen paniekvoetbal en zeker geen fouten maken.
En zo geschiedde: de jongens gaven alles wat ze hadden en lieten nu een heel andere match zien. Maar Mariaburg liet niet zomaar begaan en scoorde in de 58 e minuut een derde goal.
Maar dit was niet naar de zin van Adem die meteen daarna de score terug in evenwicht bracht: 3 – 3.
Een speler van Mariaburg kreeg een rode kaart en moest het veld verlaten en dadelijk was de spirit uit de ploeg verdwenen waardoor Merksem nu duidelijk voluit ging.
Adem maakte in de 67 e minuut zijn hattrick compleet : 3 – 4 .
Een fout van Fouad werd door de arbiter onmiddellijk met rood bestraft waardoor beide teams nu met 10 spelers verder moesten.
Maar het was Evans die de kers op de taart zette door de vijde goal tussen de palen te trappen en de eindscore vast te leggen in de 73 e minuut: 3 – 5.
Wat een mooie afsluiter van het seizoen!
Evans werd na de match door Danny uitgeroepen tot de absolute goalgetter van de scholieren A na wat cijferwerk van hun nederige afgevaardigde: proficiat mister Ghana!
Ik wil zeker niet nalaten om mijn pareltjes te bedanken voor een mooi seizoen: Evans, Waris, Amin, Mohamed Andiche, Mohamed El Fehsi, Adem, Faysal, Fouad, Gino, Qasim, Kristian, Gianni, Steven, Rachid, Wilson, Hamza, Brahim, Chafik, James, Trésor, Eldin, Senna, Ismael en Raymundo.
Verder wil ik Danny bedanken voor de begeleiding van deze jongens, ik heb weer heel wat bijgeleerd over het voetbalspel. Ik wens je volgend seizoen veel succes toe in je nieuwe functie als jeugdcoodinator.
Verder wil ik zeker mijn trouwe lezers bedanken voor hun positieve reacties op mijn artikels. Volgend seizoen zal ik zeker klaarstaan om mijn reeks verder te zetten, tot dan !!!!!

Veerle

Belevenissen van een afgevaardigde (18)

Vandaag kan ik, zoals jullie wel weten beste fans, geen verslag brengen van een scholieren wedstrijd omdat we vrij waren dit weekend. Ik had echter vandaag de eer en het genoegen om afgevaardigde te zijn van de inmiddels beruchte Rudi Taeymans( zonder oorbel!!) en zijn prov. Junioren.
Tegenstanders vandaag zijn Lyra een te duchten ploeg naar ik zo wat hoor. We zullen zien! 
Voetballen in een zandbak is voor onze jongens al geen probleem meer dus hopen we er een beetje ons voordeel uit te halen en zo onze tegenstrevers letterlijk en figuurlijk in het zand te laten bijten.
De arbiter van dienst was een jonge kerel die net heel de nacht gereden had om tijdig vanuit Barcelona in Merksem te geraken, dus uitgeslapen konden we hem niet direct noemen. Iets wat we helaas tijdens deze match meermaals konden ervaren.
De match was net begonnen, ik had net mijn waterzak neergezet en Rudi had net plaats genomen in de dug-out of de arbiter blies al een penalty voor de tegenstrevers. Dat beloofde!
Maar  helaas voor Lyra want onze keeper van dienst , Yannick, was wel uitgeslapen en wist de penalty met veel flair klemvast  uit de netten te houden, oef !!!
Het shock-effect had zijn doel bereikt, onze junioren waren meteen wakker.
De bal ging netjes rond en Merksem was de sterkere ploeg, dit resulteerde in de 33 e minuut in een mooie goal van Ferkic.
Nog geen 7 minuten laten plaatste de kapitein, Samir de tweede goal in de netten van Lyra: 2 -0, niet slecht.
Met deze voorsprong gingen we de rust in, maar we wisten dat er nog een tweede zware helft zou volgen.
Maar in de tweede helft zagen we dat onze tegenstanders vastberaden waren om ook hun goaltje te scoren, ook al liep het niet echt lekker in hun ploeg. Want van teamgeest was er niet echt sprake, de spelers hadden enkel kritiek op elkaar. Maar Merksem kon hier geen voordeel uit halen want de werklust stond bij sommige spelers al wat op een lager pitje.
In de 75 e minuut kon Lyra scoren vanuit een corner en nog geen 8 minuten later duwde ze hun tweede goal in de Merksemse netten: 2 – 2 .
Wat een koude douche voor de jongens, onze voorsprong waren we kwijt. Merksem moest nu snel uit een ander vatje tappen om deze match tot een goed einde te brengen.
Een minuut later kreeg Merksem een penalty voor een fout op Gaby en deze werd meteen omgezet tot een doelpunt: 3 - 2. Oef, even de druk er wat af, maar dat was zonder de arbiter van dienst gerekend die vandaag toch wel verschillende onbegrijpelijke beslissingen nam: ook zijn uurwerk liep nog op Barcelona-tijd want hij liet duchtig over spelen.
In de 91 ste minuut lukte Lyra er in om via een hoekschop ongelukkig te scoren, onze verdediging schoot hier letterlijk tekort: 3 – 3.
Maar ramp o ramp de voetbalgoden waren ons zeer ongunstig gezind vandaag, terwijl de klok verder tikte liet de arbiter begaan met een 4 e goal voor Lyra tot gevolg in de 95 e minuut: 3 – 4.
Jullie kunnen je voorstellen dat  er heel wat commotie was op en  rond het plein en niet in het minste bij onze keeper Yannick die toch wel wat bedenkingen had bij de inzet van sommige  teamleden.
Maar ook bij de Lyra – aanhang die door het dolle heen waren met hun overwinning en de supporters van Merksem die bijna de arbiter wilden lynchen. Een klein opstootje was dan helaas ook het gevolg maar dit werd snel in de kiem gesmoord door de toekomstige jeugdcoordinator, Danny.
Jammer dat de match zo moest eindigen, maar we konden al zeker niet zeggen dat het een saaie match was.
Volgende week spelen de scholieren A hun laatste match van de competitie op Mariaburg. Hopelijk wordt het een match met wat minder commotie en drama dan vandaag!

Tot dan !!

Veerle