Belevenissen van een afgevaardigde  gew. Reserven (3)

Na een match en soms al tijdens een match heb ik al heel wat inspiratie om een verslag te maken.
Het concept van het verslag zit al in mijn hoofd alvorens ik aan de computer plaats neem. Gelukkig, want anders zou dit seizoen een ramp worden met 2 verslagen per weekend. 
Maar vandaag is het anders....... 
Niet ongerust zijn, ik heb wel inspiratie en wat ideetjes voor mijn verslag, maar ik heb het gevoel dat ik nu toch mijn woorden wil wikken en wegen. 
De trainer suggereerde me lachend  tijdens de match om een sabbatjaar te nemen wat betreft de verslaggeving van de reserven. Niet omdat hij mijn verslagen vreselijk vindt ( hoop ik toch ) , maar omdat het een moeilijk jaar gaat worden met zware matchen. 
Maar toch wil ik deze uitdaging niet uit de weg gaan. 
De gew.reserven startten vandaag hun competitie met een uitwedstrijd op Mariaburg. Vol moed en in opperste stemming; dat kan ik getuigen zeker als je Warris en Evans in je auto hebt zitten. Die mooie blonde aan het bushokje op de Bredabaan heeft ons zeker gehoord en gezien, hopelijk belt ze je nog Evans ! 
Maar goed terug naar de voetbal. 
Ik zou de match kunnen omschrijven als rampzalig. Neen , het lag niet aan de arbiter want dat was een uiterst charmante en grappige man. Het lag echter wel aan de sterke tegenstander en  het spel dat de merksemse jongens lieten zien. Ik zou nu kunnen uitweiden over de fouten die er gemaakt werden, over het individualisme van sommige spelers, de harde woorden tijdens de rust  en de 2 geblesseerde spelers die uitvielen  maar dat wil ik niet doen. Want de meesten gingen tot de limiet van hun fysieke kunnen en de doelpuntenregen van Mariaburg deed zelfs bij Warris en Evans hun “ eeuwige” glimlach verdwijnen.. 
Ook onze keeper Steven zag ze vandaag letterlijk vliegen , zo 11 goals binnenkrijgen is voor geen enkele keeper een lolletje en dan viel hem nog niets te verwijten. 
Ik wil echter een hart onder de riem steken bij mijn jongens , die zelf heel goed wisten dat ze niet goed bezig waren. Dat zag je ook aan hun reactie na de match, zo stil heb ik het nog nooit geweten in de kabine. Teleurstelling, boosheid, frustratie en gelatenheid; het was er allemaal. 
Daar heb ik geen problemen mee , zo weet ik dat ze hun match au-serieux nemen en dat siert hen dan weer.
Maar er stond vandaag ook geen team op het veld, enkel een verzameling voetballers die elkaars naam zelfs nog niet kenden. Teambuilding zal hier zeker een prioriteit worden.
We zijn een ploeg die aan veel wisselingen onderhevig zijn; afzakkende prov reserven , juniors,  testers enz. Dat maakt het er niet simpelder op om een echte ploeg te vormen. De eindstand 11 – 0 zette ons dan ook met de 2 voetjes op de grond, er is nog heel veel werk aan de winkel. 
Ik hoop dat de jongens de moed niet gaan laten zakken, maar  samen gaan werken en trainen om er een ploeg van te maken. 
Een ploeg die vecht voor elkaar , elkaar positief coacht en zich kan houden aan de tactische afspraken van de trainer. Dan zullen de resultaten er ook wel komen. 
Ik geloof er alvast in en Freddy ook , dus........

Can we do it ????????????????????

Yes we can!

Veerle

Belevenissen van een afgevaardigde – gew . reserven (2)

Ik denk dat ik Elke stilaan tot wanhoop aan’t drijven ben met mijn eindeloze reeks verslagen en dan is de competitie nog niet begonnen! Sorry Elke en John,  maar mijn trouwe lezers zijn veeleisende mensen, maar ik ben jullie dankbaar  om mijn verslagen tijdig op de websites te zetten.
Vandaag trokken we naar Kontich ‘De vrede’ , een ploeg uit de katholieke competitie.
Iedereen was er tijdig, sommigen waren heel ijverig en stonden er al een uur te vroeg ( nietwaar Rudi ?) .
Uiteindelijk bestond onze ploeg juist uit 11 spelers, enkelen hadden hun kat gestuurd , jammer. Geen vervangingen mogelijk dus.
Onze tegenstrevers waren weer flink uit de kluiten gewassen kerels en  hun keeper zeker niet meer van de jongste met een serieuze bierbuik, de te kloppen man ???
Bij aanvang was het al duidelijk dat onze jongens alles zouden moeten geven, want die fysieke overmacht is niet te onderschatten, maar aan de andere kant waren mijn spelers dan wel niet zo groot , maar wel veel wendbaarder en vooral snel.
Onze 2 snelle duivels Warris en Evans boezemden onze tegenstanders toch schrik in, dat moest ook want Evans zijn tegenstander was een wel zeer grote jongen.
Het spel liep moeilijk en het was Kontich die het spel dicteerde: 2 goals op enkele minuten tijd waren daar het gevolg van : 2 -0.
Toen begon Merksem het spel wat te doorzien en voerde de druk op , Warris kreeg een mooie kans maar het geluk zat ons vanavond niet mee.
Vlak voor de rust wist Kontich nogmaals te scoren met een kopbal en gingen we met 3-0 de rust in.
Deze stand was zeker geen juiste weergave van de wedstrijd, want Merksem was voetballend zeker beter maar het fysieke overwicht speelde ons danig parten. Ik moest ook mijn mening over hun keeper herzien, oké hij had geen afgetraind lichaam ,maar keepen kon hij dus duidelijk wel.
Na een wat positieve coaching van Rudi  begonnen we vol moed aan de tweede helft.
In deze helft was Merksem zeker de sterkere, met momenten heel mooi voetbal maar de mooie kansen werden niet volledig benut. Dit kwam doordat het eigenbelang de kop op stak en iedereen zijn goaltje wou scoren en dat lukt natuurlijk niet!
Daar profiteerde Kontich van en konden nog 3 maal scoren. Steven werd er haast moedeloos van, maar geen verwijten voor hem want sommige van de doeltrappen waren regelrechte bommen. Een harde leerschool dus voor iedereen.
Uiteindelijk blies de arbiter de match vroegtijdig af omdat de belichting verre van goed was en daar waren we zeker niet rouwig om.
Een slechte uitlsag ? Nee , we moeten het beschouwen als  een zeer goede training . Zo komen de spelers tot het besef dat er nog heel wat werk aan de winkel is vooral naar teambuilding toe. Maar dit op het moment nog heel moeilijk daar de groep nog teveel aan wijzigingen onderhevig is: toch goed gewerkt  Jimmy, Steven, George, Marco, Gracia, Oumar, Kenneth, Saddam, Warris, Evans en Fouad.
Maar Freddy zal er met hart en ziel zijn energie in steken om van deze groep iets te maken.

Ik hou jullie op de hoogte.

Veerle

Belevenissen van een afgevaardigde gew.reserven (1)

Vandaag start er voor mij een alvast drukke week op voetbalgebied. Vandaag een vriendschappelijke  match met de gew.reserven, zondag tornooi met de knapen prov op Mariaburg, maandag een vriendschappelijke wedstrijd met de knapen prov op Olympic Deurne en tenslotte op woensdag nog een vriendschappelijke wedstrijd  voor de gew.reserven op Kontich.
Na deze week zal de wereld er hopelijk  veel beter uit zien na al dat vriendschappelijk gevoetbal ! Hoop doet leven nietwaar ?
Zoals ik reeds meldde ben ik afgevaardigde van de gew. reserven en hun trainer Freddy Jordaens. Merksem is dan ook zeer blij om Freddy terug te mogen begroeten op de jeugd na een sabbatperiode!
Het werd voor mij vandaag een echte vuurdoop; een nieuwe trainer en een ploeg flink uit de kluiten gewassen kerels , dat is even wennen. Gelukkig zag ik vandaag ook enkele bekende gezichten terug tussen een hele bende onbekende gezichten; Rachid, Qasim, Evans , Warris en mijn zoon Steven.
Vandaag spelen we tegen Rochus Deurne , hun keeper ( Yannick) is echter ook  geen onbekende op Merksem. Na een periode op Merksem gespeeld te hebben , koos hij er voor om dit seizoen zijn voetbalcarriere verder te zetten op Rochus, alvast veel succes Yannick.
De tegenstander was er, de Pierre was er en  wij waren er  maar waar was de arbiter ???????
Mens, mens dat begint hier weer goed; de tegenpartij had geen kandidaat om te arbitreren en gelukkig voor mij was er uiteindelijk een papa van één van onze spelers bereid om te fluiten. Waarvoor mijn hartelijke dank, want het was voor hem geen sinecure om op een warme dag tijdens de Ramadan even een match te fluiten.
De eerste 20 minuten kon Merksem goed druk zetten en na 9 minuten kon  onze Portugese spits Fabio ons eerste doelpunt in de netten trappen, dat zag er goed uit. Fabio kon 6 minuten later profiteren van een fout van de verdediging bij Rochus om zo  zijn tweede goal koel en beheerst binnen te stampen: 2 – 0 .
Toen werd Rochus echter  wakkergeschud en zette  het tegenoffensief in, wat meteen resulteerde in een  eerste doelpunt voor hen.
Door een paar foutjes van onze verdediging kreeg Rochus de kans om nog tweemaal te scoren : het was dan ook met  een  2 – 3  achterstand dat we de rust ingingen.
Na wat positieve coaching en heel wat liters water konden we de tweede helft beginnen. Vandaag hadden we ruim 19 spelers ter beschikking en iedereen kreeg van Freddy de kans om te spelen.Gelukkig want 2 jongens moesten gewisseld worden wegens een kwetsuur .
De tweede helft werd gedomineerd door Rochus, zij gingen voluit met als resultaat dat zij op 20 minuten tijd nog 3 x wisten te scoren.
Merksem bleef knokken, maar voor de juniors in de ploeg  was het wel zeer zwaar, vooral de fysieke overmacht ( niet zozeer de snelheid) van de reserven maakte het voor hen heel moeilijk.
Toch kon  Fabio nog éénmaal scoren : 3 – 6 . Een penalty voor Merksem legde het eindresultaat vast : 4 – 6.
Jammer van het gemekker van de bezoekers op de arbitrage , maar ach al bij al waren we tevreden. Goed gewerkt kerels !!!
Afspraak woensdag op Kontich voor onze volgende wedstrijd, ik hou jullie op de hoogte!

Voila het eerste verslag van de reserven is weeral een feit , hopelijk zijn mijn lezers tevreden.

Veerle