Tijdens de eindronde kregen we onverwacht bezoek van Gerard Eelen, geen gewone supporter, maar iemand met geschiedenis. Mijnheer Eelen is nu 97 jaar oud en was in een ver verleden voorzitter van KMSC! Heel opmerkelijk is dat zijn visie op de club toen, nauw aansluit bij onze huidige visie: voetbal voor en met iedereen in Merksem! Guido Eelen bezorgde ons volgende biografie:

" Gerard woonde op den Deuzeld en was van jongsaf bezetten van het voetbal. Hij stampte op alles wat los lag op straat. Dat hij ook aardig weg kon met een échte bal bewees hij in de jeugdseries van den Aantwaarp. Hij beweert dat hij daags na zijn trouwdag en na de geboorte van zijn eerste dochter tóch ging voetballen, bezeten dus!

Transfer via Zurenborg bracht hem aan de slag bij Eeklo in de jaren voor WOII. Met enige trots verhaalt hij dat hij daar voor het eerst als speler betaald werd, en dat hij daarmee zelfs meer verdiende dan op zijn werk (korrel zout). De oorlog werd spelbreker. Maar voetballen bleef hij, en hij vond zijn draai al gauw weer terug bij OLSE, dat in 1941 fusioneerde met Merksem SC. Als veteraan beëindigde hij zijn actieve voetballoopbaan bij K.Olse Merksem S.C. in de jaren na den oorlog.

Hij bleef bij die club hangen en bouwde er een hele vriendenkring op. In dat vriendenteam kon altijd beroep gedaan worden op Gerard die ondertussen ook bekend was geraak als “de kiekenpoelier van de Deurnebaan”.

Hij was ondermeer materiaalmeester, jeugdtrainer, bezieler van de uitbreiding van de oefenvelden op Bouckenborgh en uiteindelijk vele jaren selectieheer samen met zijn goed vriend Staf Verbaendert (vader van Tom, de Merksemse tandarts) en later ook met Jef Mermans. Een andere goede vriend, Jos van Waterschoot (vader van Ralph van Olse Tennis), mede oprichter van OLSE en de eerste voorzitter van de fusieclub, gaf zijn hamer door aan Gerard in de gloriejaren 60. De fusieclub bleef sportieve successen boeken en stootte zelfs door naar 2^e Nationale. Goede samenwerking met het gemeentebestuur van Merksem zorgde voor erkenning van het sportieve belang van de vereniging voor de jeugd en recreatie in onze gemeente. In die tijd was het stadion vaak te klein!

Met die sportieve successen, en in die periode van babyboomers en ongebreidelde groei na de moeilijke naoorlogs jaren, kreeg de club ook te kampen met groeipijnen. En tenslotte dreven de spanningen in het bestuur, Olse en Merksem S.C. weer uit elkaar in 1975. Olse-aanhangers wilden trouw blijven aan de doelstelling om de Merksemse jeugd een sportieve uitlaatklep te bieden, terwijl de SC aanhang een professionele club wenste uit te bouwen. Na 35 jaar kwam er dus een eind aan de succesvolle Merksemse fusieclub.

Gerard, zelf Olse-er (Oud Leerling Sint Eduardus), was ondertussen gepensioneeerd en was er fysische niet goed van dat het jammerlijk zo ver was gekomen….  Hij gaf dan ook zijn voorzittershamer door, helemaal niet overtuigd van de professionele en commerciële richting die het Merksemse voetbal had gekozen. Toen in 1977 uit die breuk Olse Voetbal Club werd opgericht, depanneerde Gerard deze club als voorzitter, maar de veer was toch gebroken door die tumulteuze scheiding.

In 1981 verloor Gerard zijn echtgenote, ook 46 jaar trouwe supporteres, in een tragisch verkeersongeval. Voor het eerst in zijn leven was er geen plaats meer voor voetbal enkel pijn en verdriet.

Tot Gerard als het ware werd “opgevist” door Jos Verhaegen en René Snelders (beiden oud spelers van K.Olse Merksem SC, en sindsdien ook onafscheidelijke zakenpartners in Versnel en… GBA). Hij werd supporter van Germinal Ekeren, en beleefde die ongelooflijke, geschiedenisschrijvende opgang en klim van dit provincieclubje naar het huidige prestigieuze GBA, actief mee. Gerard wordt nog steeds verwelkomd door Jos en René als gast in de eretribune op het Kiel.

Gerard heeft heel wat zien komen en gaan in de Antwerpse voetbalgeschiedenis (Belgie-Holland op de Bosuil was steeds een féést, en wat dacht u van de Antwerpse Entente tegen top Zuid Amerikaanse clubs tijdens paastornooien?!).

In zijn gesprek met Michel Pradolini uitte Gerard diverse keren zijn verbazing en lof over de uitbouw en de staat van Merksemse stadion-infrastructuur. Gerard kon zich ook helemaal vinden in de slogan die Koninklijk Merksem S.C. in de tribunes siert…”KMSC voetbal van, voor en met de jeugd”.

Waarom gingen Olse en K.Merksem S.C. 35 jaar geleden ook al weer uit elkaar???...

Bedankt voor een fijne voetbalnamiddag. Gerard heeft ervan genoten om even weer “thuis” te komen…"

Een grote mijnheer uit de tijd van het grote Merksem! Bedankt Gerard voor je inzet toen!

 Marc begon zijn loopbaan op 6 jarige leeftijd bij de duiveltjes van KMSC(toen nog olse merksem).Hij doorliep alle jeugdreeksen en op 16 jarige leeftijd kwam hij in de 1e ploeg van Merksem dat toen uitkwam in 4e nationale.Na dat seizoen kreeg hij aanbiedingen van Sk Beveren,Beerschot en RAFC.Hij koos uiteindelijk voor RAFC.Hij speelde bij RAFC 1 seizoen bij de UEFA junioren en op 17 jarige leeftijd debuteerde hij in de 1e ploeg van RAFC in 1e nationale met regelmatige invalbeurten.Op zijn 18 jaar dwong hij door inzet, trainingen en volharding een vaste stek af in de 1e klasser.Hij speelde in het totaal 10 jaar lang bij Antwerp.


In 1990 vertrok hij bij RAFC en kwam bij RSC Anderlecht.Hij speelde 2 seizoenen bij de belgische topclub met de nodige successen.Daarna vertrok hij voor 2 seizoenen naar AA Gent.Hij verkoos toen het buitenland op te zoeken en streek neer in Israel waar hij 1 seizoen speelde.Hij kwam terug  naar Belgie en tekende voor 3 jaar bij GBA (toen nog Beerschot)Na 1 jaar en een financiele crisis toen bij Beerschot stapte hij zelf op.De 3 seizoenen erna speelde hij nog in 1e provinciale bij KSV Temse, een club die hij ook een warm hart toedraagt.Als laatste club speelde hij in St Gillis Waas eveneens in 1e provinciale.In het KVV kwam hij daarna  uit voor 3 seizoenen  bij de veteranen van Groenendaal te Merksem en 2 seizoenen voor real Groeninghe eveneens in het KVV.Marc is nu nog steeds actief bij Bar du Pont,een ploeg die 's zaterdags hun wedstrijden afwerken.

Zijn belangrijkste wedstrijd als we er achter vragen kregen we onmiddellijk het antwoord, de 2e ronde van de europabeker,Barcelona tegen Anderlecht.De wedstrijd werd thuis in Anderlecht gewonnen met 2-0 en in het zonnige spanje keek Anderlecht op een 2-0 achterstand na 90 minuten.Tijdens de verlenging in Barcelona scoorde Marc met een schitterende kopbal in de 109e minuut,tot zelfs dat wist hij zo uit zijn hoofd te vertellen en op die manier schakelde Anderlecht Barcelona uit .Hij zorgde voor de winning goal en bracht zo Anderlecht in de ¼  finale van de europabeker.Die ¼  finale werd gespeeld voor 100.000 toechouwers tegen het oostenrijkse Wacker Modling uit oostenrijk.Anderlecht schakelde de oostenrijkers uit en kwam in de ½ finale uit tegen Dinamo Boekarest.In de terugwedstrijd scoorde Marc het enige doelpunt en bracht zo Anderlecht in de finale van de europabeker in 1989/1990.De finale tegen Sampdoria werd uiteindelijk verloren na verlengingen met 2-0. Marc was erbij in het WK 1990 in Italië waar onze rode duivels de 2e ronde haalden,hij speelde 19x voor de nationale ploeg en scoorde 9x voor de rode duivels.

Zijn grootste ontgoocheling waren de chaos, het beleid en de financiële perikelen bij  het toenmalige Beerschot en achteraf al zijn blessures. Het meeste respect  had en heeft hij nog steeds  voor de trainer Georg Kessler, een hele sterke persoonlijkheid die enorm aanvallend liet voetballen,iets wat Marc uiteraard wel lag.Een trainer die ook niet mag vergeten worden is Dimitri Davidovic,hij bracht Marc op jonge leeftijd in het 1e elftal van RAFC en heeft hem veel bijgebracht hoe je moet bewegen als aanvaller en hoe je jezelf moet beschermen als aanvaller.

Ondertussen is Marc van der Linden 10 jaar gelukkig getrouwd met Nancy die een nagelstudio uitbaat in het Antwerpse en hebben ze 3 kinderen ,Gregory,Zino en Brittney. Marc zelf werkt nu reeds 8 jaar bij Coca-Cola en zoals hij het zei,Ik ben niet binnen door het voetballen,ik werk zoals iedereen.

Ikzelf kan het ook niet nalaten Marc te bedanken voor hetgene hij mij leerde toen ik het genoegen had er samen mee te werken en de scholieren van Merksem naar het kampioenschap leide.Wat ik nooit vergeet is dat Marc het presteerde de scholieren met 7 spelers te laten starten omdat er een deel niet trainde toen hij een week  in spanje vertoefde.We kwamen achter met 3-0 op en tegen Schilde en wonnen de  wedstrijd met 3-5.Voor die wedstrijd,de uiteenzetting,de trap tegen de bal in de cabine,het respect dat spelers voor hun begeleiders moeten hebben zoals hij dat zei,dat vergeet ik nooit.Wat een ervaring dat was weten alleen diegenen die erbij waren.Vraag het maar aan Mersad die mee in de grote kern zit bij de 1e ploeg van KMSC,die was erbij.
Wij langs onze kant danken Marc en Nancy voor de uiteenzetting van zijn carriere en wensen hen beiden nog veel succes in alles wat ze ondernemen en hopen ze eens te mogen begroeten bij 1 van onze wedstrijden in het
Jef Mermansstadion.

Bedankt Marc

Vanwege Walter