Begeleiding

Trainingen

Begeleiding

Trainingen

Zucht....de laatste competitiewedstrijd van dit seizoen, altijd weer een moeilijk moment .

Want dan komt het besef dat ik mijn “ adoptiezonen” weer een hele tijd zal moeten missen en dat valt me telkens weer zwaar. Want het zijn stuk voor stuk jongens die mijn hart gestolen hebben, dit durf ik eerlijk bekennen.

Onze laatste competitiewedstrijd speelden we vandaag op ’s Gravenwezel.

De eerste helft bleef scoreloos, we speelden niet echt ons beste voetbal maar konden wel onze netten leeg houden.

Tijdens de tweede helft was er heel wat meer te beleven: na 8 min. kwam de thuisploeg al op voorsprong : 1 – 0 .

Wat later kregen we een mooie kans via George , die Othman perfect aanspeelde maar net mistte.

De thuisploeg voelde de druk van Merksem groter worden en duwde even de gaspedaal in, zo scoorde zij hun tweede goal door Steven simpel uit te spelen: 2 – 0 .

3 min. later wist ’s Gravenwezel Steven voor een 3 e maal te verschalken via hoekschop.

Ik vreesde weer voor het gekende scenario van de kopjes die naar beneden gingen, maar vandaag was dat zeker niet het geval. De vechtlust van mijn jongens werd alleen maar groter.

In de 33 e min legde de arbiter de bal voor ons op de stip na een fout op Carmelo.  Dit was een koud kunstje voor Ovi om deze onhoudbaar in de netten te trappen : 3 – 1 .

Maar de mooiste goal moest nog komen, toen Isma op zijn Ronaldo’s  via een verre trap vanaf de linker flank de bal netjes in de haak trapte : 3 – 2 . Wat een goal !!!!!!!

De thuisploeg werd plots zenuwachtig en er lukte niet veel meer bij hen, het werd  bijgevolg nog erg spannend. Maar helaas ging die 3 e goal er voor ons niet meer in en bleef het 3 – 2 .

Beste jongens ik heb genoten van dit seizoen; ook al was het er één met ups en downs .

Voor mij waren jullie de echte kamioenen uit onze reeks !!!

Doudou; bedankt voor je stralende glimlach en je noeste werk in onze verdediging.

Othman : een prachtvoetballer met een kort lontje ( hahaha)  , die vaak in mijn ziekenboeg terug te vinden was dit seizoen

Seydou : onze nieuwe zwarte parel uit Guiné, de man waartegen niemand het kopduel kon winnen.

Appo : nog een Guinese parel, die als een duiveltje uit een doosje alle kanten van het veld beliep

Ovi: onze lieve  Roemeense Wasil in de verdediging: een ingetogen en harde werker vdie kon genieten van zijn pint na de wedstrijd

Carmelo : onze Italiaanse maestro – spits altijd klaar voor een grapje

Fabio : onze stille , noeste werker

George : onze Roemeense spoetnik in de aanval, altijd klaar om een goaltje te maken

Valerio : onze hardwerkende en immer sympathieke “ Capitano”

Isma : een supertoffe kerel en topvoetballer, die mijn “ harde” aanpak nooit meer zal vergeten

Isa : onze koele topverdediger

Said : de immer correcte, vriendelijke , hardwerkende  kleine reus met een groot hart

Faisal : een lieve Afghaanse superspits die ik met plezier regelmatig  adopteerde bij de gew reserven
Steven – Benjamin – Jonathan : de onversaagde keepers !!

Ook dank aan alle gew reserven B voor de leuke samenwerking : Salim , Mo, Mo El Aissati, Murat, Abdessamed, Bunyamin, Nourdine, Nelu, Achmed, Erdin en  Kamil .

Maar ook bedankt aan de gastspelers , of jongens die even in onze ploeg speelden, voor jullie inzet : Dzemal, Mourat, Soulaiman, Pieter en Marco

Ook een woordje van steun  voor enkele van mijn spelers die fel geplaagd werden door ernstige blessures en die we bijgevolg lang moesten missen op het veld.

Abdelkarim alias Boussoufa : na een kuitbeenbreuk die hij in november opliep

Khabir : die door een aanslepende enkelblessure niet tot voetballen kwam

Fakri : onze Tunesische taterwater die een kleine heupoperatie moest ondergaan.

Ik mag ook zeker Frank en Freddy , de trainers, niet vergeten te bedanken voor de aangename en perfecte samenwerking dit seizoen.

Beste Freddy , ik weet zeker dat je ons ook gaat missen maar ik hoop dat je regelmatig nog eens naar de wedstrijden komt kijken volgend seizoen.

Ik zeg geen vaarwel, maar wel   TOT ZIENS!!!!!!

Veerle

Vandaag spelen we onze laatste thuismatch van de competitie en zeker geen van de minste . Maria Ter Heide staat als 2^e genoteerd in onze reeks , dus we zullen ons beste voetbal moeten laten zien.

We hadden vandaag een  15-koppig team ter beschikking , dus dat zag er al goed uit.

Ook de arbiter van vandaag scheen geen te moeilijke man , dat leek geen probleem te worden.

Als we nu nog wat Real – voetbal konden laten zien dan kon mijn dag niet meer stuk.

De eerste helft ging zowat gelijklopend op , met wat kleine kansen aan beide kanten.

We probeerden om voetballend wat kansen bijeen te sprokkelen. Maar de duels waren hard  en stevig waardoor er al snel 2 slachtoffers vielen : Othman met een trap op zijn al pijnlijke voet en Gianni met een liesblessure. Gelukkig was de bank goed gevuld zodat we onmiddellijk  konden wisselen.

Het spel kabbelde wat verder, Merksem was duidelijk niet top maar speelden toch aardig mee.

In de 44 e minuut wisten de bezoekers echter  simpel te scoren, niet ideaal zo vlak voor de rust, en dan vloek je toch wel eens even.

In de kabine wist Freddy zijn jongens weer te inspireren , waardoor ze vol overgave het veld weer opgingen.
Maar de concentratie was er nog niet onmiddellijk bij iedereen, want na 2 minuten scoorden de bezoekers hun tweede goal : 0 – 2 .

Wat een domper, hopelijk zouden mijn  jongens het heft in handen nemen en er voluit tegenaan gaan.

Maar het was het dagje niet van mijn jongens, want in de tweede helft liep het echt niet goed, waardoor een 3 e goal voor de bezoekers ook niet lang uitbleef: 0 - 3 .

Gelukkig was er nog George, die vandaag wel zijn dagje had : hij tikte  het balletje dat hij in de voet kreeg mooi binnen: 1- 3.

Helaas was dit geen startsein tot beter voetbal, want het ging eigenlijk van kwaad naar erger en de fouten stapelden zich op : een 4 e tegendoelpunt bleef dan ook niet lang uit : 1 – 4 .

In de laatste 10 min werd Steven in de spits gezet, als geheim wapen,  met 1 opdracht : scoren zoals hij toen op Brasschaat gedaan had. En dat lukte hem  bijna ook nog met een kopbal, maar helaas waren de voetbalgoden ons niet goed gezind geweest vandaag.

Wat een ontgoocheling na een reeks van puike wedstrijden, Freddy en ik wisten niet goed wat we hiervan moesten denken. Het beste lijkt me het beste om deze match snel te vergeten en te focussen op onze laatste wedstrijd van de competitie van volgende week .

Beste Othman, Nelu, Seydou, Appo, Carmelo, Fabio, Valerio, George, Dzemal, Marco, Benjamin , Steven , Doudou, Fakri en Gianni : laten we  er volgende week nog een topmatch van maken op s’ Gravenwezel, ik zou zeggen…..VAMOS!!

Ik hou jullie op de hoogte!

Veerle

Mijn jongens hebben sedert  het Paastornooi op Burcht , afgelopen maandag, heel wat vertrouwen gewonnen. Ze speelden er een zeer sterk tornooi en wisten zelfs een plaats in de finale te bemachtigen ( jullie lezen het goed! ). In die finale kwamen we iets tekort om  de thuisploeg Burcht van de overwinning te houden, maar dat kon onze vreugde om de trofee van de 2e plaats niet temperen.

Tijdens dit tornooi speelden we tegen Olympic Deurne, een ploeg die koploper is in onze reeks van de competitie . Na een felbevochten, maar sportieve match konden we de match met gelijkspel  beslechten, wat absoluut geen slechte prestatie was.

 Voor hen was het een flinke mentale opdoffer in het vooruitzicht van de competitie.

Vandaag moesten we namelijk terug de confrontatie aangaan met Olympic, bij winst  zouden zij zeker zijn van de kampioenstitel.

Maar de mindere presaties van hen de afgelopen weken en het gelijkspel op het tornooi  maakte ze toch iets minder  zelfzeker en de stress was duidelijk  zichtbaar bij de trainer  van  Olympic .

Wij hadden niks te verliezen , we gingen het Olympic bijgevolg  dus  zeker niet gemakkelijk maken.

Vandaag mochten we Fakri  terug in onze groep begroeten, die na een ingreep aan de heup en na een revalidatie van 3 maanden,  weer speelklaar was: ik ben blij dat je er weer bij bent “sjoeke” .

De eerste helft toonden  mijn jongens voetbal van de bovenste plank, iets wat ze de voorbije weken al meermaals gedaan hadden.

Een vrije trap voor Olympic in de 14’ e minuut ontsierde dit wat; door wat concentratieverlies van onze keeper schoot de bal onder zijn handen door en ging de bal de  netten in: 1 – 0 .

Dit doelpunt bracht Olympic al helemaal in feeststemming , maar dit zou in de 32 e minuut compleet  verstommen na een knullige owngoal van Olympic : 1 – 1.

Beide keepers  werden duidelijk op de proef gesteld in deze match.

Met deze stand gingen we de rust in : Merksem moest op hetzelfde elan blijven doorgaan,  want we waren op dit moment de betere ploeg dat was heel duidelijk.

De arbiter van dienst liet echter weinig voetbal toe, hij wist het spel telkens lam te leggen door talloze keren te fluiten voor duw en trekfouten.

De man in het zwart maakte zich bij ons nog minder populair door na 5 min, in de tweede helft,  een duidelijke offside-goal van Olympic goed te keuren: 2 – 1 .

De ongelukkige arbitrage begon voor wat ergernis bij beide partijen te zorgen, het voetbalspel werd hier gewoon door genekt en dat was zeer jammer.

In de 78 e minuut wist Olympic voor de 3e keer te scoren en konden de champagneflessen ontkurkt worden : ze waren kampioen.

Ondanks de nederlaag van vandaag was ik niet ontgoocheld, want mijn jongens lieten  vandaag ook weer een staaltje zien van meesterlijk, technisch voetbal. Iets waarvoor we wekelijks worden geprezen.

Vandaag was het Rudi Taeymans die de jongens in de kabine uitgebreid  kwam feliciteren met hun prestatie;  “Merksem speelde in de 1 e helft als de nummer 1” ,was zijn analyse.

Bedankt Rudy voor je woorden van appreciatie en de champagne, het deed ons allemaal deugd!

Beste :Othman, Doudou, Said, Isa, Isma, Faisal, Carmelo, Valerio, Fabio, Appo, Seydou, Fakri, Steven en George  vandaag toonden jullie  echt jullie kwaliteiten.

Freddy en ik zijn dan ook beretrots op jullie.

Maar de competitie is nog niet gedaan, er staan ons nog 2 matchen te wachten.

Ik hou jullie op de hoogte!

Veerle